10 πράγματα για τα οποία πρέπει να σταματήσετε να νοιάζεστε

Διαβάστε κι άλλα σχετικά με:   Σχέσεις Ψυχολογία Οικογένεια Φιλία

Κάθε μέρα είναι μια νέα αρχή. Αλλά στη ζωή, μερικές φορές πρέπει να σταματάς κάποια πράγματα, προτού να αρχίσεις κάτι άλλο.  Έτσι, ξεκινώντας από σήμερα ... Σταματήστε να νοιάζεστε για τη γνώμη του καθενός . Το τι πιστεύουν ή λένε οι άλλοι για σας, δεν πρέπει να σας νοιάζει. Τουλάχιστον για τους περισσότερους από αυτούς.  Όταν ήσασταν μαθητές, οι απόψεις των συμμαθητών σας, επηρέαζαν τις αποφάσεις σας. Και υπήρχαν φορές που διαμόρφωναν τις απόψεις σας και τους στόχους σας. Με την πάροδο των χρόνων, οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους για τις απόψεις των οποίων νοιαζόσασταν τόσο πολύ, δεν αποτελούν καν κομμάτι της ζωής σας. Εκτός κάποιων εξαιρέσεων πχ όταν προσπαθείτε να κάνετε μια καλή πρώτη εντύπωση (συνέντευξη για δουλειά, πρώτη επέτειος, κλπ.), μην αφήνετε τις απόψεις των άλλων να στέκονται εμπόδιο στο δρόμο σας. Το τι σκέφτονται και λένε οι άλλοι για σας δεν είναι το πλεον σημαντικό. Αυτό που είναι σημαντικό είναι το πώς εσείς αισθάνεστε για τον ίδιο τον εαυτό σας. . . Σταματήστε να νοιάζεστε αν είστε "καθωσπρέπει" Ο καθένας έχει ένα μικρό 'φύλακα' μέσα στο κεφάλι του.  Είναι πάντα εκεί παρατηρώντας  σας.  Γεννήθηκε και μεγάλωσε με την οικογένεια σας, τους φίλους σας, τους συνεργάτες σας και την κοινωνία γενικότερα, και μοναδικός σκοπός του είναι να σας κρατάει στη 'τάξη'. Από κάποια στιγμή και μετά, αρχίζετε να θεωρείτε ότι η γνώμη του, για το τι είναι αποδεκτό ή όχι, αποτελεί την απόλυτη αλήθεια. Όμως οι απόψεις του δεν ταυτίζονται με την μία και μοναδική αλήθεια, είναι απλώς απόψεις. Μην επιτρέπετε να σας λογοκρίνει .  Βαδίστε με βάση την δικιά σας αλήθεια. Σταματήστε να νοιάζεστε για την εύρεση μιας σίγουρης οδού. Δεν υπάρχει ιδανικός και σωστός τρόπος για τα περισσότερα πράγματα, ακόμα και για το πως να ντυθείτε ή πως να φτιάξετε τα μαλλιά σας.  Να είστε ο εαυτός σας, με τον μοναδικό τρόπο που μόνο εσείς ξέρετε. Προσπαθώντας να μοιάσετε με κάποιον άλλο χάνετε τη δική σας ομορφιά. Σταματήστε να ενδιαφέρεστε για το τι θέλουν οι άλλοι  για σας. Λίγο πριν ξεκινήσετε το 'ταξίδι' για να πετύχετε κάποιο στόχο σας, οι άνθρωποι γύρω σας, ακόμα και αυτοί που σας αγαπούν, είναι πολύ πιθανόν να σας δώσουν λάθος συμβουλές.  Δεν το κάνουν επειδή έχουν κακές προθέσεις. Είναι επειδή δεν καταλαβαίνουν αυτό που επιθυμείτε, τα όνειρα και τους στόχους της ζωής σας. Έτσι θεωρούν ότι σας προστατεύουν  από το ενδεχόμενο της αποτυχίας, όμως αυτό που πετυχαίνουν είναι να  σας απομακρύνουν από την πιθανότητα να κάνετε τα όνειρά σας πραγματικότητα.  Όπως είπε και ο Steve Jobs : "Δεν έχετε πολύ χρόνο, μην τον σπαταλήσετε ζώντας τις ζωές κάποιων άλλων. Μην παγιδευτείτε από δογματισμούς που λένε να ζείτε σύμφωνα με το τι νομίζουν οι άλλοι. Μην αφήσετε τη γνώμη των άλλων να πνίξει την εσωτερική σας φωνή. Και το σημαντικότερο, να έχετε το θάρρος να ακούτε την καρδιά και τη διαίσθησή σας. Με κάποιον περίεργο τρόπο,  ξέρουν αυτό που θέλετε στην πραγματικότητα να γίνετε. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα" Σταματήστε να νοιάζεστε για τα όρια που οι βάζουν άλλοι Δεν έχει σημασία πόσο μεγάλη είναι η πρόοδος που έχετε κάνει, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα επιμένουν ότι αυτό που προσπαθείτε να πετύχετε είναι αδύνατο. Ή μπορεί να υποστηρίζουν ότι η ιδέα σας ή ο στόχος σας, δεν έχουν κάποιο νόημα και ενδιαφέρον. Όταν συναντήσετε τέτοιους ανθρώπους, μην προσπαθήσετε να συζητήσετε μαζί τους. Απεναντίας ξεχάστε τους . Θα σπαταλήσετε τον χρόνο και την ενέργειά σας. Προσπαθήστε ό, τι θέλετε να πετύχετε. Ακολουθήστε τη διαίσθησή σας.  Μην αφήνετε τους άλλους να τοποθετήσουν ένα κλουβί γύρω σας. Και σίγουρα μην ακούσετε το 'φύλακα' (για τον οποίο μιλήσαμε πριν). Κάθε φορά που κάποιος σας απαξιώνει και σας λέει ότι δεν μπορείτε να πετύχετε κάτι, να ξέρετε  ότι μιλούν μέσα από το πρίσμα των δικών τους δυνατοτήτων και περιορισμών. Αγνοήστε τους και προσπεράστε τους.. Σταματήστε να ενδιαφέρεστε για το τι έχουν όλοι οι άλλοι . Όταν 'πιάνετε' τον εαυτό σας, να σας συγκρίνει με έναν συνάδελφο, γείτονα, φίλο ή κάποιον διάσημο, σταματήστε τον.  Συνειδητοποιήστε ότι είστε διαφορετικός, με διαφορετικές δυνατότητες που πιθανώς οι άλλοι άνθρωποι δεν διαθέτουν. Αφιερώστε λίγο χρόνο για να αναλογστείτε τις ικανότητες που έχετε, και  να είστε ευγνώμονες για τα καλά πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή σας. Το πρόβλημα με τους περισσότερους ανθρώπους είναι ότι πιστεύουν πως θα είναι ευτυχείς όταν θα αποκτήσουν  ένα συγκεκριμένο επίπεδο διαβίωσης. Το επίπεδο που βλέπουμε να έχουν κάποιοι άλλοι,  το αφεντικό μας, ο φίλος ενός φίλου μας,  κλπ. Δυστυχώς,  όταν φτάσετε εκεί που βρίσκονται αυτοί, θα διαπιστώσετε ότι επιθυμείτε ένα ακόμα καλύτερο επίπεδο διαβίωσης. Εκτιμήστε αυτό που έχετε τώρα. Δοκιμάστε να συγκρίνετε τον εαυτό σας με όσους έχουν λιγότερα, όσους βρίσκονται αντιμέτωποι με άσχημες καταστάσεις και εκείνους που αγωνίζονται να επιβιώσουν. Ενδεχομένως αυτό να σας ανοίξει τα μάτια για εκείνα τα πράγματα για τα οποία θα πρεπε να είστε ευγνώμονες. Σταματήστε να ψάχνετε την ιδανική κατάσταση . Το τέλειο είναι ο εχθρός του καλού. Πολλοί από εμάς είναι τελειομανείς, και δεν είναι κακό αυτό. Θέτουμε πολύ ψηλά τον πήχη για τον εαυτό μας και 'κολυμπάμε' στα βαθυά. Το πάθος μας για την τελειότητα, μας οδηγεί στο να κυνηγάμε πάντα το κάτι καλύτερο, ποτέ δεν σταματάμε, δεν κάμπτομαστε. Αυτή η αφοσίωση προς την τελειότητα μας βοηθά αναμφίβολα στην επίτευξη αποτελεσμάτων. Εφ 'όσον όμως δεν παρασυρόμαστε. Αλλά τι συμβαίνει όταν παρασυρόμαστε από την τελειομανία; Εφόσον δεν καταφέρουμε να πετύχουμε τους υψηλούς στόχους που θέσαμε, η αποθάρυνση και η δυσαρέσκεια κυριαρχούν μέσα μας, κάτι που μας αποτρέπει από το να αναλάβουμε νέες προκλήσεις ή ακόμα και να τελειώσουμε ότι ξεκινήσαμε. Τελικά καταλήγουμε σε  μεγάλες καθυστερήσεις, υπερφόρτωση, άγχος. Θυμηθείτε, ο πραγματικός κόσμος δεν ανταμείβει τους τελειομανείς. Ανταμείβει τους ανθρώπους που καταφέρνουν να τελειώσουν την δουλειά που ανέλαβαν. Σχεδόν τις περισσότερες φορές, ο σίγουρος τρόπος να τελειώσετε μια  δουλεια, είναι να μην κυνηγάτε το τέλειο. Πάψτε να προσπαθείτε να είστε πάντα εσείς οι σωστοί  πάρχουν μόνο λίγα απόλυτα 'σωστά' και 'λάθη' στον κόσμο.  Αυτό που είναι σωστό για σας μπορεί να είναι λάθος για κάποιον άλλο, και αντίστροφα. Οι άνθρωποι πρέπει να ζουν τη ζωή τους όπως ταιριάζει σε αυτούς. Όταν πρόκειται για στάση κι άποψη ζωής , δεν υπάρχουν και πολλά για τα οποία αξίζει να διαφωνείτε.  Αφήστε τις διαφωνίες με το σύζυγο, τα μέλη της οικογένειάς σας ή τους γείτονες. Δεν χρειάζεται πάντα να είστε εσείς ο σωστός ή να κερδίσετε σε μια διαφωνία. Αντ 'αυτού, ανοίξτε το μυαλό σας σε νέες ιδέες και απόψεις. Μην επικεντρώνεστε απλώς στο τι κάνουν οι άλλοι, ξοδέψτε χρόνο παρατηρώντας γιατί το κάνουν και τι κάνουν. Σταματήστε να νοιάζεστε για τα λάθη σας. Τα λάθη σας διδάσκουν σημαντικά μαθήματα. Το μεγαλύτερο λάθος που μπορείτε να κάνετε είναι να μην κάνετε τίποτα, διότι φοβάστε μην κάνετε ένα λάθος. Επομένως, μην διστάσετε – μην αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας.  Ποτέ δεν θα είστε 100% σίγουροι ότι κάτι θα 'δουλέψει', αλλά μπορείτε πάντα να είστε 100% σίγουροι ότι η απραξία δεν θα λειτουργήσει. Τις περισσότερες φορές, απλά πρέπει να αναλάβουμε το ρίσκο! Και δεν έχει σημασία τι αποδεικνύεται στο τέλος. Είτε θα πετύχετε είτε θα μάθετε από το λάθος σου. Και στις δύο περιπτώσεις κερδίζεις. Άλλωστε αν δεν πάρετε το ρίσκο, ποτέ δεν θα μάθετε τι έπρεπε να κάνετε εκείνη την στιγμή, και θα παραμείνετε στο ίδιο σημείο για πάντα. Σταματήστε να νοιάζεστε για πράγματα που δεν μπορείτε να ελέγξετε. Μερικά πράγματα είναι εκτός του έλεγχου σας. Αποδεχτείτε το σαν γεγονός της ζωής. Σπαταλώντας το χρόνο σας, το ταλέντο και τη  ενέργεια σας,  σε πράγματα που δεν ελέγχετε, είναι σίγουρο ότι θα σας οδηγήσει σε απογοήτευση και στασιμότητα. Αναλίσκοντας τον εαυτό σας με τις αρνητικές πτυχές ενός περιστατικού που δεν μπορούσατε να αλλάξετε, δεν έχετε να κερδίσετε τίποτα. Όπως είπε και η Maria Robinson: "Κανείς δεν μπορεί να πάει πίσω και να κάνει  μια νέα αρχή, αλλά ο καθένας μπορεί να ξεκινήσει σήμερα και να δημιουργήσει ένα διαφορετικό τέλος." Δεν μπορείτε να αλλάξετε αυτό που συνέβη, μπορείτε μόνο να αλλάξετε τον τρόπο που αντιδράτε σε αυτό. yahoo.com

Ο ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ & Ο ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ! ΑΜΟΛΑ ΚΑΛΟΥΜΠΑ !!

Καθαρά Δευτέρα: Η ιστορία του χαρταετού

Ο χαρταετός, η χιλιόχρωμη χαρά μικρών και μεγάλων στο πανηγύρι της Καθαρής Δευτέρας, δεν είναι απλώς ένα ακόμα παιχνίδι, που ίπταται στον αέρα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το πέταγμά του στα ύψη και ο χορός του με τον άνεμο, ψηλά στον καταγάλανο ουρανό, υποδηλώνει την ανάταση, την κάθαρση της ψυχής μετά το διονυσιακό ξεφάντωμα της Αποκριάς. Μολονότι ο χαρταετός πρωταγωνιστεί στα δικά μας Κούλουμα, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι πατρίδα του είναι η... μακρινή Ανατολή.

Η ιστορία του χαρταετού έχει βαθιές ρίζες στην αρχαία Κίνα ξεπερνώντας τα 2.400 χρόνια ζωής. Αρχικά, βέβαια, υλικό κατασκευής των χαρταετών δεν υπήρξε το χαρτί, αλλά το ξύλο. Οι λαοί της Ανατολής χρησιμοποιούσαν τους χαρταετούς σε μαγικές τελετές, θρησκευτικές εκδηλώσεις και σε τελετουργίες για τον εξορκισμό του κακού. Πίστευαν ότι όσο ψηλότερα ανεβεί ο αετός τόσο πιο τυχεροί θα είναι.
Ο αυτοκράτορας της Κίνας Γουέν Χσουν έκανε πειράματα πτήσεων με αετούς φτιαγμένους από μπαμπού, χρησιμοποιώντας για επιβάτες τους κρατούμενούς του. Οι τυχεροί που επιζούσαν κέρδιζαν την ελευθερία τους.
Μια από τις πιο εντυπωσιακές γιορτές με χαρταετούς που ''χορεύουν'' στους αιθέρες πραγματοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια στη Βόρεια Ινδία, για την υποδοχή της άνοιξης, με εντυπωσιακές τελετές που έχουν τις ρίζες τους στην ινδουιστική μυθολογία. Για τον ίδιο λόγο, στη Λαχώρη του Πακιστάν κάθε Φεβρουάριο γίνονται πανηγυρικές εκδηλώσεις, που επαναφέρουν στη μνήμη παγανιστικές συνήθειες του παρελθόντος.
Αλλά και στην ελληνική αρχαιότητα, ο χαρταετός δεν ήταν άγνωστος. Αναφέρεται ότι ο αρχιμηχανικός Αρχύτας του Τάραντα -4ος αι. π. Χ.- χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον αετό, ενώ υπάρχει και ελληνικό αγγείο της κλασικής εποχής με παράσταση κόρης, η οποία κρατά στα χέρια της μια μικρή λευκή σαΐτα (είδος αετού) με το νήμα της, έτοιμη να την πετάξει.
Πιθανότατα βέβαια, τα πειράματα ή τα παιχνίδια των Αρχαίων Ελλήνων με τους "αετούς" θα πρέπει να γίνονταν με πανί τουλάχιστον ως το Μεσαίωνα, καθώς η χώρα μας δεν διέθετε σε αφθονία το χαρτί.
Πολύ αργότερα ο Μάρκο Πόλο γυρίζοντας από τα ταξίδια του, φέρνει το χαρταετό στην Ευρώπη του Μεσαίωνα, όπου τον περιγράφει και για τις επικίνδυνες επανδρωμένες πτήσεις του.
Τα νεότερα χρόνια, πολλές λεπτομέρειες για την παρουσία του χαρταετού στη Γηραιά Ήπειρο έχουμε το 1450 στη Γερμανία και το 1606 στην Ισπανία. Στη δεύτερη περίπτωση, ένας κληρικός αναφέρει στο ημερολόγιό του ότι χρησιμοποιούσαν τον χαρταετό σαν παιχνίδι χαράς την ημέρα του Πάσχα.
Ακολουθούν οι χρόνοι της επιστημονικής χρησιμοποίησης των χαρταετών (ή και υφασματαετών) ώσπου το 1752 στην Αμερική ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εκτέλεσε το διάσημο πείραμά του, διαπιστώνοντας με τεχνητό αετό τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας και του κεραυνού, οπότε και κατασκεύασε το αλεξικέραυνο. Το 1880 ο Αυστραλός Hargrave σχεδίασε έναν τεράστιο αετό για μετεωρολογικές παρατηρήσεις.
Υπάρχει προφορική παράδοση που αγγίζει τα όρια του μύθου, ότι τη μεγάλη γέφυρα του Νιαγάρα την άρχισαν, ρίχνοντας απέναντι με χαρταετό το πρώτο σχοινί.
Ο Χαρταετός έφθασε στην Ελλάδα πρώτα από τα λιμάνια Ανατολής (Σμύρνη-Χίο-Κωνσταντινούπολη), τα λιμάνια της Επτανήσου, της Σύρας, των Πατρών και ακολούθησαν τα αστικά κέντρα, όπου μπορούσε κανείς να αγοράσει σπάγκο και χρωματιστό χαρτί. Η κατασκευή ενός χαρταετού σήμερα είναι σχετικά εύκολη υπόθεση καθώς υπάρχουν όλα τα τεχνικά μέσα.
Απαιτείται βέβαια κοφτερό μυαλό από τον κατασκευαστή, επιδέξια χέρια και φυσικά φαντασία! Ο χαρταετός στη μακραίωνη ιστορία του χρησιμοποιήθηκε με διάφορους τρόπους, για τη μέτρηση της θερμοκρασίας και της ταχύτητας των ανέμων, για μελέτες της ατμόσφαιρας και του ηλεκτρισμού, αλλά ακόμα και για αεροφωτογραφίσεις.
Για το πέταγμα του χαρταετού πρέπει με προσοχή να επιλέγουμε ανοιχτούς χώρους χωρίς ηλεκτροφόρα καλώδια. Ακόμη να είναι μακριά από γκρεμούς και ποτέ σε ταράτσες, εξ αιτίας των δυστυχημάτων από τις πτώσεις. Πάντως, είτε ως άθυρμα ή συνήθεια του χθες, του σήμερα αλλά και του αύριο, έχει τη δύναμη, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους για κάθε χώρα, να ξεσηκώνει όλο τον κόσμο, μικρούς και μεγάλους και να τους παρασύρει σ' ένα διαφορετικό παιχνίδι, επίπονο και επίμονο, αγωνιώδες και πολύχρωμο, με επιτυχίες ή απογοητεύσεις, αλλά πάντοτε ένα πανηγύρι συγκινήσεων, συναγωνισμού και χαράς.

ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ! ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Η ΛΑΓΑΝΑ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

Η ιστορία της λαγάνας

(Δημοσιεύθηκε στο αριθ.182 τεύχος της"Βοϊακής γής",Μάρτιος-Απρίλιος 2003)

Το παραδοσιακό  έθιμο της λαγάνας παίζει  πρωταγωνιστικό ρόλο στο νηστίσιμο τραπέζι της Καθαράς  Δευτέρας. Με αφορ­μή λοιπόν αυτή την ιδιαίτερη μέρα ας γνωρίσουμε αναλυτικότε­ρα την ιστορία της, που χάνεται στους αιώνες.

Η λαγάνα  είναι άζυμος άρτος ,δηλ. παρασκευάζεται χωρίς προζύμι. Τέτοιος άρτος πρόχειρος εχρησιμοποιήθη από τους  Ισραηλίτες κατά τη νύχτα της Εξόδου τους από την Αίγυπτο υπό την αρχηγία του Μωυσή. Έκτοτε επιβαλλόταν από το Μωσαικό  Νόμο για όλες τις ημέρες της εορτής του Πάσχα, μέχρι που ο Χριστός στο τελευταίο του Πάσχα ευλόγησε τον ένζυμο άρτο.

Η ιστορία της λαγάνας διατρέχει όλη τη διατροφική παράδοση από την αρχαιότητα  μέχρι σήμερα. Ο Αριστοφάνης στις "Εκκλησιάζουσες" λέει  "Λαγάνα πέττεται" δηλ ."Λαγάνες γίνονται". Ο δε Οράτιος στα κείμενά του αναφέρει τη λαγάνα ως "Το γλύκισμα των φτωχών". Το έθιμο της λαγάνας παρέμεινε αναλλοίωτο ανά τους αιώνες και συνηθίζεται να παρασκευάζεται με μεράκι από τον αρτοποιό της γειτονιάς, τραγανή λαχταριστή και σουσαμένια και καταναλώνεται κατά την Καθαρά Δευτέρα, την Πρωτονήστιμη Δευτέρα της Σαρακοστής. Η ονομασία της "Καθαρά" προήλθε από τη συνήθεια που είχαν οι νοικοκυρές το πρωί της ημέρας αυτής, να πλένουν με ζεστό νερό και στάχτη όλα τα μαγειρικά σκεύη, ως "ημέρα κάθαρσης". Στη συνέχεια τα κρεμούσαν στη θέση τους όπου και παρέμεναν μέχρι τη λήξη της νηστείας. Επίσης κατά την ημέρα αυτή εξέρχονταν όλοι οικογενειακώς στην ύπαιθρο και έστρωναν κάτω στη γη και έτρωγαν νηστίσιμα φαγητά όπως χαλβά, ελιές, ταραμά και λαγάνα.

Από την Καθαρά Δευτέρα προετοιμάζεται ο άνθρωπος μετά τις εορτές και την καλοφαγία των Απόκρεων, να καθαρίσει την ψυχή και το σώμα του για να φτάσει στο τέρμα δηλ. στο Πάσχα και να αναστηθεί ξανά με την Ανάσταση του Κυρίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η λαγάνα που έχει το σχή­μα της "κυρα-Σαρακοστής",που παριστάνει μια μακριά γυναίκα που έχει ένα σταυρό στο κεφάλι, δεν έχει στόμα γιατί είναι  όλο νηστεία.Τα χέρια της είναι σταυρωμένα για τις προσευχές, έχει επτά πόδια που συμβολίζουν τις επτά εβδομάδες της νηστείας. Έθιμο που συνηθιζόταν για να μετρούν το χρόνο κατά την περίοδο της Σαρακοστής ήταν κάθε Σάββατο να κόβουν το ένα πόδι και το τελευταίο το έκοβαν το Μ.Σάββατο όπου το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή σε ένα καρύδι και όποιος το έβρισκε ήταν ο τυχερός της επόμενης χρονιάς.

Η νόστιμη και λαχταριστή για όλους μας λαγάνα είναι ένα προιόν άξιο σεβασμού και με πραγματική πλούσια ιστορία, θα είναι μεγάλη απώλεια για τις επερχόμενες γενεές να ξεχάσουν τις παραδόσεις μας, να ξεχάσουν τις παλιές σαρακοστιανές μυρουδιές. Οι αρτοποιοί της γειτονιάς πιστοί στις παραδόσεις μας παρασκευάζουν την Καθαρά Δευτέρα τη λαγάνα συμβάλλοντας έτσι στη διατήρηση του εθίμου, ώστε οι νέες γενεές να έχουν την ευκαιρία να ακούσουν, να μυρίσουν και να γευτούν τη Σαρακοστή γιατί οι Σαρακοστιανές μυρωδιές είναι έμμεσοι φορείς μιας βαθιάς πνευματικότητας.

ΜΑΡΙΑ ΓΚΙΟΥΔΦΕΣΗ

πηγή

Η ΚΥΡΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ- ΕΘΙΜΟ.

Το έθιμο της κυρά-Σαρακοστής είναι από τα παλιότερα έθιμα που σχετίζονται με τη γιορτή του Πάσχα, σήμερα όμως λίγο πολύ ξεχασμένο. Χρησίμευε πάντα ως ημερολόγιο για να μετράμε τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθώς η κυρά-Σαρακοστή έχει 7 πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της περιόδου της Σαρακοστής. Πρόκειται για ένα έθιμο που τείνει στις ημέρες μας να εκλείψει, ενώ παλαιότερα το συναντούσαμε σε όλο τον ελλαδικό χώρο με διάφορες παραλλαγές και χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής.

Η κυρά-Σαρακοστή, στις περισσότερες περιοχές, ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά, που απεικόνιζε μια γυναίκα, που έμοιαζε με καλόγρια, με 7 πόδια, σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται, ένα σταυρό γιατί πήγαινε στην εκκλησία και χωρίς στόμα γιατί νηστεύει.
Στο τέλος κάθε εβδομάδας, αρχής γενομένης από το Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα, της έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο. Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή καρύδι (περιοχή της Χίου), το οποίο τοποθετούσαν μαζί με άλλα. Όποιος το έβρισκε θεωρούνταν τυχερός και γουρλής. Σε κάποιες περιοχές, το έβδομο πόδι το τοποθετούσαν μες στο ψωμί της Ανάστασης και όποιος το έβρισκε του έφερνε γούρι.

Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, η κυρά-Σαρακοστή φτιάχνεται από ζυμάρι με απλά υλικά και, κυρίως, πολύ αλάτι για να μη χαλάσει. Εξάλλου, δεν τρωγόταν, αφού χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο. Αλλού πάλι, την έφτιαχναν από πανί και τη γέμιζαν με πούπουλα.

Στον Πόντο, η κυρά-Σαρακοστή ήταν μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι που το κρεμούσαν απ” το ταβάνι και πάνω του είχαν καρφωμένα επτά φτερά κότας, ώστε να αφαιρούν ένα φτερό κάθε εβδομάδα. Εδώ το έθιμο ονομαζόταν «Κουκουράς», ο οποίος ήταν και ο φόβος των παιδιών!

 

Home / Ιατρικά Νέα / Η ευτυχία έχει πολλά κλειδιά

Η ευτυχία έχει πολλά κλειδιά

Γράφει για τη MedicalTV η ψυχολόγος Ψούνη Λίνα…

Τι είναι αυτό που μας κάνει ευτυχισμένους; Χαρά είναι απλά ένα συναίσθημα το οποίο μπορεί να κρατάει δευτερόλεπτα, ώρες ακόμα και μέρες. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτο που μας κάνει χαρούμενους είναι ένα πράγμα. Το κλειδί για την ευτυχία είναι να έχουμε πολλούς λόγους που μας κάνουν να χαμογελάμε.

Happiness is not something ready made. It comes from your own actions -Dalai Lama

Μαθαίνουμε να είμαστε χαρούμενοι. Όσο αναζητούμε την ευτυχία τόσο πιο ευτυχισμένοι είμαστε. Η ζωή ειναι μικρή, δεν πρέπει να έχουμε όνειρα τα οποία δεν θα επιτύχουμε ποτέ. Απάντηση μας δίνει το ερώτημα αν σήμερα είναι η τελευταία μέρα της ζωής μου θα ήθελα να κάνω αυτά που θα έκανα; Βρίσκουμε χρόνο για να κάνουμε πράγματα που μας διασκεδάζουν. Βάζουμε πάντα προτεραιότητες στο καθημερινό μας πρόγραμμα.

Δεν πρέπει να μας επηρεάζει τι θα σκεφτούν οι άλλοι. Η ζωή είναι δική μας όπως και οι επιλογές μας. Πρέπει να δοκιμάζουμε χωρίς να φοβόμαστε ότι θα αποτύχουμε. Ευτυχία είναι η επίτευξη ενός στόχου, είναι όμως και το ταξίδι που κάνουμε για να πετύχουμε το στόχο μας. Ευτυχία είναι να έχουμε βρει τι μας αρέσει και να γεμίζουμε το χρόνο μας με αυτό.

Δεν αφήνουμε μικρά ασήμαντα γεγονότα να μας επηρεάζουν. Άσχημα πράγματα συμβαίνουν στον καθένα, πρέπει να είμαστε σε θέση να τα προσπεράσουμε και να προχωρήσουμε. Οι δυστυχείς άνθρωποι έχουν την τάση να “κολλάνε”σε μικρές ενοχλήσεις και προβλήματα τα οποία όμως διαιωνίζουν τα αρνητικά συναισθήματα όπως της θλίψης, της ενοχής και του θυμού. Δε χάνουμε το χρόνο μας με το να ασχολούμαστε με τους άλλους. Το κουτσομπολιό και η ζήλια φέρνουν αρνητικά συναισθήματα.

Προσέχουμε τις σχέσεις μας και συνεργαζόμαστε με τους άλλους. Η επικοινωνία είναι κάτι περισσότερο απο διαταγές και προσδοκίες. Πρώτα απο όλα είμαστε καλοί ακροατές. Λαμβάνουμε υπόψη τα συναισθήματα των άλλων.   Δεν επιδιώκουμε να κυριαρχήσουμε στο περιβάλλον μας. Βγαίνουμε στην κορυφή επειδή το αξίζουμε. Όταν αναγνωρίζουμε τις προσπάθειες των άλλων και μοιραζόμαστε τις χαρές η ευτυχία είναι πολύ μεγαλύτερη. Αναλαμβάνουμε την ευθύνη των πράξεών μας. Δεν είμαστε τέλειοι και το γνωρίζουμε πολύ καλά. Αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και εργαζόμαστε για να τα βελτιώσουμε.

Βλέπουμε τις προκλήσεις σαν ευκαιρίες για μάθηση και προσωπική ανάπτυξη. Αναζητούμε δημιουργικές λύσεις για να ξεπεραστούν τα εμπόδια. Είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και του άλλους; Ακόμα και αν η αλήθεια πονάει η ειλικρίνεια και ο σεβασμός επιφέρουν ικανοποίηση.

Ζούμε στο παρόν. Οι δυστυχισμένοι άνθρωποι τείνουν να ζουν στο παρελθόν και οι αγχωμένοι στο μέλλον. Απολαμβάνουμε τις μικρές απολαύσεις της ζωής. Χαμογελάμε συχνά!!

Οι παρακάτω ερωτήσεις μας βοηθούν να αξιολογήσουμε τον εαυτό μας σχετικά με την ευτυχία μας:

• Ζούμε σύμφωνα με τις αξίες μας;
• Ικανοποιούμε τις ανάγκες μας
• Ικανοποιούμαστε απο τη δουλειά μας;
• Μήπως ζούμε την ευτυχία επιφανειακά;
• Είμαστε ικανοποιημένοι με αυτό που θα αφήσουμε πίσω μας;
• Περιβαλλόμαστε απο θετικούς ανθρώπους;
• Δίνουμε και παίρνουμε αγάπη; Έχουμε δυνατές σχέσεις;
• Ζούμε στο παρόν;
• Που βρισκόμαστε σε σχέση με ό,τι θα θέλαμε να είμαστε;
• Είμαστε αισιόδοξοι;
• Ξέρουμε τι μας κάνει ευτυχισμένους;
• Ξέρουμε τι είναι αυτό που μας δίνει τη μακροπρόθεσμη ευτυχία;
• Ξοδεύουμε χρόνο για να κάνουμε αυτό που αγαπάμε;

“The talent for being happy is appreciating and liking what you have, instead of what you don’t have.” - Woody Allen

Μάρτιος: Οι Δρίμες του Μάρτη η μέρες της γριάς & το Μαρτιάτικο βραχιολάκι!

Οι Δρίμες του Μάρτη ή ημέρες της γριάς:
Η παράδοση θεωρεί τις Δρίμες ως ημέρες γρουσούζικες και κακότυχες, τις λεγόμενες και ως αποφράδες ή δρίματα. Θεωρείται ότι δαιμονικά τριγυρίζουν τον κόσμο αυτές τις ημέρες και κάνουν κακό σε όποιον συναντήσουν. Δρίμες είναι οι τρεις πρώτες αλλά και οι τρεις τελευταίες ημέρες του Μαρτίου (που λέγονται και ημέρες της γριάς).
Αυτές τις ημέρες οι άνθρωποι προσπαθούσαν να προφυλαχτούν για να μην πάθουν κανένα κακό, είτε αυτοί οι ίδιοι, είτε η οικογένεια και το βιός τους. Έμεναν λοιπόν στα σπίτια τους, δεν πήγαιναν στα χωράφια, και δεν έκαναν καμιά δουλειά που μπορούσε να γίνει άλλες ημέρες. Όποιος πήγαινε για δουλειά πάθαινε κάποιο ατύχημα.Όποιος πήγαινε στα χωράφια, η σοδειά του καταστρεφόταν. Ό,τι πλύνεις αυτές τις ημέρες θα λειώσει, όσα ξύλα και να κόψεις θα σαπίσουν, αν λουστείς θα πάθεις κακό. Γι' αυτό ή αποφεύγουν ολότελα να πλύνουν τις μέρες αυτές ρούχα ή, αν πλύνουν, ρίχνουν στο νερό πέταλο, γιατί το σίδερο, όπως πιστεύεται, είναι γιατρικό και αποτρέπει τα δαιμόνια. Μερικές συμπτώσεις τραυματισμών, φιδοφαγωμάτων και λοιπών ζημιών γινόταν η αφορμή σ' όσους δεν πίστευαν στα δρίματα από εκεί και στο εξής να παραμένουν στα σπίτια τους και να μην κάνουν καμιά δουλειά.

http://aurora6465.blogspot.de/2014/03/blog-post_1.html

Ανοιξιάτης, Κλαψομάρτης, Φυτευτής, Παλουκοκαύφτης, Ζίντζος, Νιγρίτης,
Βαγγελιώτης,
Πεντάγνωμος,Πεντάβουλος,Δίμουρος,Τιναχτοκοφινάς,Πεντάγδαρτος,Ξεροκοφινάς,
Λολομάρτης είναι μερικές από τις ονομασίες που του έχει αποδώσει ο λαός
μας λόγω των άστατων καιρικών συνθηκών και των γιορτών του.

Κατά τις ηλιόλουστες ημέρες του Μαρτίου που ακολουθούσαν τα κρύα του
χειμώνα, τα παιδιά έβγαιναν από τα σπίτια και έπεζαν έξω στις αυλές. Οι
μητέρες, για να τα προφυλάξουν από τις ακτίνες του μαρτιάτικου ήλιου που
θεωρούνται επικίνδυνες, έφτιαχναν και φορούσαν στο χέρι ή στο πόδι των
παιδιών τον "Μάρτη", ένα κορδόνι από λευκό και κόκκινο νήμα.
Ο ήλιος το μάρτιο συνήθως καίει και μαυρίζει τα πρόσωπα των παιδιών: “Του Μάρτη ο ήλιος βάφει και πέντε
δεν ξεβάφει”. Η μαυρίλα όμως σήμαινε και ασχήμια, προπάντων για τα
κορίτσια που η παράδοση τα ήθελε άσπρα και ροδομάγουλα: «Ο πόχει κόρη
ακριβή, το Μάρτη ο ήλιος μη την ιδεί». Για να αποτρέψουν την επίδραση
του ήλιου λοιπόν, έφτιαχναν και φορούσαν τον «μάρτη», ώστε να
προστατεύσει τα πρόσωπα των παιδιών από τον ήλιο και να μην καούν. Όταν
τον έβγαζαν τον κρεμούσαν σε τριανταφυλλιές, ώστε να γίνουν τα μάγουλά
τους κόκκινα σαν τριαντάφυλλα.
Ο "Μάρτης" ουσιαστικά αποτελείται από
δύο κλωστές, άσπρη και μία κόκκινη, στριμένες μεταξύ τους, που
συμβόλιζαν την αγνότητα και τα χαρά. Σε κάποιες παραδόσεις αναφέρεται
και μία χρυσή κλωστή ώστε να συμβολίζεται και η αφθονία.
Συνηθίζεται
να φοριέται μέχρι το τέλος του μήνα. Σε ορισμένες περιοχές το
μαρτιάτικο βραχιολάκι θεωρείται ιερό από τη λαϊκή παράδοση που δεν είναι
πρέπον να πεταχτεί. Για αυτό το φορούσαν μέχρι το Πάσχα και το έδενα
στην Αναστάσιμη λαμπάδα για να καεί. Σε άλλες περιοχές έκαιγαν το
βραχιολάκι στις φωτιές που άναβαν για να κάψουν τον Ιούδα.
Η πιο
διαδεδομένη όμως αντίληψη φέρει το "Μάρτη" να φοριέται μέχρι να
εμφανιστούν τα πρώτα χελιδόνια. Τότε έβγαζαν το Μάρτη και τον αφήναν σε
κλαδιά για να τον πάρουν τα πουλιά και να το χρησιμοποιήσουν στην
κατασκευή της φωλιάς τους.

Γνωρίστε τον «πλούτο» της Δημοτικής Πινακοθήκης Πειραιά

27 Φεβρουαρίου 2014

Εκτύπωση Άρθρου Κοινοποίηση

Του Κώστα Παναγιωτάκη.
Η Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά είναι ένα «σημείο ενδιαφέροντος» αυτής της πόλης που λίγοι Πειραιώτες έχουν ανακαλύψει. Ένας ιδιαίτερος χώρος που φιλοξενεί μικρούς «θησαυρούς πολιτισμού». Με πρωτοβουλία του δημάρχου Πειραιά Βασίλη Μιχαλολιάκου, το τελευταίο διάστημα αποφασίστηκε, μέσα από στοχευμένες δράσεις, να αναδειχτεί ο ρόλος και το μέγεθος της Δημοτικής Πινακοθήκης.
Χωρίς να έχουμε την παραμικρή ιδέα για το τι θα συναντήσουμε, αποφασίσαμε ένα πρωί να επισκεφτούμε το επιβλητικό κτίριο στην οδό Φίλωνος 29.
Η «δυναμική» του χώρου, μας εντυπωσιάζει από τα πρώτα μας βήματα. Δυο αξιόλογοι άνθρωποι με ιδιαίτερο «μεράκι» για την λειτουργία της Δημοτικής Πινακοθήκης, ο προϊστάμενος κ. Μιχάλης Τσεκούρας και η μουσειολόγος κα Αθηνά Πάνου αναλαμβάνουν να μας ξεναγήσουν και να μας «μυήσουν» στο περιεχόμενο των μόνιμων συλλογών της Δημοτικής Πινακοθήκης.

Καλλιτέχνες που εμπνεύστηκαν από τον Πειραιά και τη θάλασσα

Στο 2ο όροφο έχει δημιουργηθεί μια θαυμάσια αίθουσα με έργα μεγάλων ζωγράφων, (κυρίως ελαιογραφίες) όπως των: Βασιλείου Χατζή, Κων/νου Μαλέα, Αλέξανδρου Χριστοφή, Κων/νου Ρωμανίδη, Νικόλαου και Περικλή Λύτρα, Δημήτριου Πελεκάση, Έκτωρα Δούκα, Μιχαήλ Οικονόμου, Περικλή Βυζάντιου.
Κυρίαρχη θέση στη συλλογή κατέχει η παρουσία καλλιτεχνών, οι οποίοι είναι Πειραιώτες. Η θεματολογία της συλλογής χαρακτηρίζεται ως επί το πλείστον από έργα, των οποίων η πηγή έμπνευσης υπήρξε η θάλασσα, το λιμάνι, τα πλοία.
Ρωτήσαμε την κα Πάνου που κρυβόταν τόσο καιρό αυτός ο «θησαυρός» και πως άρχισαν όλα αυτά τα έργα ιδιαίτερης αξίας να βγαίνουν στην «επιφάνεια». Μας απάντησε ότι στις αποθήκες της Πινακοθήκης υπάρχουν περίπου 1000 έργα και από αυτά επιλέχθηκαν τα πιο σημαντικά ώστε να εκτεθούν στο κοινό. Μας έδειξε ένα εκπληκτικό έργο του Χριστοφή χρονολογίας 1931 που ήταν και ο πρώτος πίνακας που φιλοξένησε η αίθουσα. Αργότερα μας έδειξε δυο σημαντικά έργα των Γρίβα και Οικονόμου τα οποία, αφού πέρασαν από τα χέρια συντηρητών, αργότερα τοποθετήθηκαν σε εμβληματικό σημείο στην αίθουσα. Τα περισσότερα έργα είναι δωρεές. Είναι όμως τόσο αξιόλογο το «υλικό» που για να εκτεθεί προαπαιτούσε προσεκτική οργάνωση και έμπειρο προσωπικό. Η κα Πάνου πραγματικά έχει δώσει πολλές ώρες από τη ζωή της για να «ανοίξουν» οι συλλογές αυτές στο Πειραϊκό κοινό και στα σχολεία της πόλης μας.

Συλλογή έργων Γεωργίου Καστριώτη

Λίγο πιο πέρα, στις αίθουσες του 2ου ορόφου εκτίθεται η εντυπωσιακή συλλογή έργων του Γεωργίου Καστριώτη (1899-1969). Έργα του Γ. Καστριώτη υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη, Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών, στη Βιβλιοθήκη Τζων Κένεντυ στο Κέμπριτζ της Μασαχουσέτης.
Ο Γεώργιος Καστριώτης γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα (1899-1969).
Από το 1910 μετά το θάνατο του πατέρα του εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Τη γλυπτική την διδάχτηκε κοντά στο Γάλλο δάσκαλο Antoine Bourdelle από το 1926-1928. Παρά το σύντομο για τη γλυπτική χρονικό διάστημα, βλέποντας το έργο του διαπιστώνει κανείς ότι απέκτησε μία άρτια καλλιτεχνική παιδεία.
Το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργίας του, μεταξύ των οποίων και η προτομή της Σοφίας Σλήμαν με το διάδημα της Τροίας, δωρίσθηκαν στο Δήμο Πειραιά, από τη σύζυγό του το 1974.
Έργα ιδιαίτερης αξίας που αποτυπώνουν την ποιότητα και την λεπτομέρεια της έμπνευσης του καλλιτέχνη. Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλοί φοιτητές πανεπιστημιακής εκπαίδευσης ζητάνε να δούνε την εξαιρετική δουλειά αυτού σημαντικού γλύπτη.

Συλλογές Πάνου Αραβαντινού – Μάνου Κατράκη

Η ξενάγησή μας συνεχίστηκε στην αίθουσα όπου σε λίγο διάστημα θα εκτεθεί οργανωμένα η συλλογή του Πάνου Αραβαντινού. Για την συγκεκριμένη αίθουσα υπάρχουν μεγάλες προσδοκίες.
Η συλλογή Πάνου Αραβαντινού περιλαμβάνει μακέτες, μικρογραφίες σκηνογραφιών, σχέδια κοστουμιών, αφίσες, καθώς και προσωπογραφίες που φιλοτέχνησε ο ίδιος ο καλλιτέχνης.
Στη συνέχεια, δεν θα μπορούσαμε να μην ζητήσουμε από τον κ. Τσεκούρα να μας ανοίξει την αίθουσα που φιλοξενείται προσωρινά η συλλογή του Μάνου Κατράκη. Δέος και συγκίνηση! Ήταν όλα εκεί…
Όλη η ζωή του γνωστού ηθοποιού (1909-1984) πέρασε μπροστά από τα μάτια μας.
Θεατρικά κοστούμια, προσωπικά του αντικείμενα και αξιόλογο θεατρικό και φωτογραφικό υλικό.
Να σημειωθεί ότι στους χώρους της Δημοτικής Πινακοθήκης υλοποιούνται εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά προσχολικής ηλικίας, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ξεναγήσεις (κατόπιν επικοινωνίας).
Γίνεται λοιπόν αντιληπτό πόσο σημαντική είναι η παρουσία και η προσφορά της Δημοτικής Πινακοθήκης στον Πειραιά και πόσο όλοι εμείς, πρέπει να «αγκαλιάσουμε» αυτό το χώρο που αποτελεί ζωντανό κύτταρο Πολιτισμού, Τέχνης και Παιδείας.
Μια επίσκεψη θα σας πείσει!

Δημιουργοί και έργα

1. ΑΞΙΩΤΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ, Ζωγράφος – χαράκτης (1907- ) «Το λιμάνι του Πειραιώς»
2. ΜΑΛΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Ζωγράφος – αρχιτέκτονας (1879-1928) «Το Τουρκολίμανο»
3. ΛΥΤΡΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Ζωγράφος ( 1883-1937) «Ηλιοθεραπεία»
4. ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Ζωγράφος ( 1884-1972 ) «Ιστιοφόρο»
5. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΜΙΧΑΗΛ, Ζωγράφος ( 1888-1933) « Πόρος- Άγιος Ιωάννης Πόρου», «Τουρκολίμανο»
6. ΤΗΝΙΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Ζωγράφος – χαράκτης (1920-1997) «Καράβια ή Πειραιεύς»

Οι ώρες λειτουργίας, της Δημοτικής Πινακοθήκης Πειραιά, για το κοινό είναι από:
-Τρίτη έως και Παρασκευή, 9.00-14.00 & 17.00-20.00
-Σάββατο & Κυριακή, 10.00-15.00
-Δευτέρα κλειστά
Πληροφορίες στο τηλέφωνο: 210. 41.01.402-405