Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

ΝΗΡΗΙΣ-ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΕΤΑΣ.



l
Νηρηίς



Στά...θηκα λίγο, ν’ αγναντέψω από τα πέλαγα…
Είδα μια πόλη, ξακουστή για χίλια χρόνια!
Στις πολεμίστρες κι απ’ τα τείχη τα αιώνια,
με χαιρετούσαν οι γενναίοι, και τους γέλαγα!

Είδα καράβια, με τελώνια και αυθέντες.
Όσους κουρσάρους που ποθούσαν τ’ αψηλά της.
Τριγυρινά, και στ’ άλλα πέρατα κουβέντες
άκουγα μόνο, στ’ όνομά της!…

Είδα κοντά της ηγεμόνες, πλάι στα κύματα.
Τη συνοδιά των διαλεχτών απ’ τα Βυζάντια.
Είδα σπιγούνους, να τη σπρώχνουν τ’ αποστήματα
στο μισεμό, και στη κατάντια…

Είδα της Δύσης άνεμο, τα στοιχειωμένα ζάρια…
Τον Ποσειδώνα, που ’βγαλε βούκινο στο κοχύλι.
Είδα και τα νησόσπαρτα στα τοξωτά της χείλη,
τους πειρατές, που φόρτωναν πραμάτεια της στ’ αμπάρια…

Κων/πολη 1985


- Ήθελα να ’χα μια ρακή, να μέθαγα τις τύψεις
ν’ ανέβω από τον Εύξεινο στη στράτα να με βρεις!
Μα πρώτα πες μου, τη χαρά και πώς θα τήνε κρύψεις
όταν την άμπωτη έρχομαι, ξανά για να με δεις;

- Πήγα μακράν και κρύφτηκα, στη χιώτικη τη ράχη
και καθώς ξέρεις, έφτασα, στης Σμύρνης τ’ ανοιχτά…
Αν με ρωτάς ποιον μούτισαν κοντά στο καταράχι,
δεν με λυγάει Κομιτατζής, στο θάνατο μπροστά.

- Ώστε στην πόλη ανέβηκες, του πλοίου τη σκάλα πάνω
και πολεμώντας γύρισες στου Πόντου τις σπηλιές;
- Έχω στα μάτια δυο στεριές, μα δεν τις φτάνω.
Μοιάζουν του Αιγαίου θάλασσες, κι ακρογιαλιές!

Κων/πολη 1990

Γιώργος Μανέτας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου